เปิดใจราชบัณฑิตฯ

ตัดบางส่วนของบทสัมภาษณ์ ศ.ดร.กาญจนา นาคสกุล จากข่าว เปิดใจราชบัณฑิตฯ …

อาจารย์อยากให้เขียนคำที่มาจากภาษาอังกฤษให้ตรงตามเสียงอ่าน เพราะที่สะกดกันมันไม่ตรง มันผิด

ถ้าคุณออกเสียงว่า “สะ-นุ้ก-เก้อ” คุณก็ต้องเขียนว่า “สะนุ้กเก้อร์” จะมาเขียน “สนุกเกอร์” มันก็ออกเสียงว่า “สะ-หนุก-เกอ” น่ะสิคะ มันไม่ถูกต้อง

ภาษาไทยของเราเป็นภาษาที่มหัศจรรย์มาก เราสามารถเขียนทุกคำพูดให้ตรงตามที่ออกเสียงได้แบบไม่ผิดเพี้ยนเลย แล้วทำไมเราต้องทิ้งคุณสมบัติดีๆ เหล่านี้ไปด้วยล่ะคะ เราจะไปเขียนตามภาษาอื่นที่เขาไม่มีวรรณยุกต์ ไม่มีสระที่แน่นอน จะไปเขียนเละเทะตามเขา ให้ทำลายภาษาของเราเองทำไม เรามีหลักของเราอยู่ เราก็ควรจะรักษาหลักเอาไว้ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องยากเลย

อ่านแล้วนึกถึงภาษาอังกฤษที่ต้องจำการออกเสียง ครูคริสสอนว่า angel ออกเสียงว่า เอนเจิล \ˈān-jəl\ ซึ่งเรามักจะออกเสียงผิดเป็น แอ็งเจิ้ล (ผิดทั้งสระและตัวสะกด) ส่วนคำว่า angel ผมได้ยินว่า แอ๊งเกิล

นอกจากนั้นครูคริสยังบอกว่าฝรั่งชอบให้เขียนตามที่ออกเสียง เช่น ชลบุรี ฝรั่งชอบ Chonburi มากกว่า Cholburi

แต่ถ้าสะกด ค็อมพิ้วเต้อร์ ก็น่าจะลำบากสำหรับคนเขียน อาจารย์เองก็มองว่าวรรณยุกต์เป็นเรื่องยากสำหรับเด็กไทย แต่ก็ต้องใส่เพื่อให้ออกเสียงได้อย่างถูกต้อง

อาจจะยากสำหรับเด็กไทย เพราะเด็กไทยอ่อนเรื่องการผันวรรณยุกต์มาก เขียน “นะคะ” กับ “ค่ะ” ยังสลับกันเป็น “นะค่ะ” อยู่เลย

แต่ยิ่งคุณไปเอาภาษาเละๆ มาใช้ในภาษาเรา มันก็จะยิ่งยากเข้าไปใหญ่ การรักษากฎภาษาเราเอง มันไม่ยากหรอกค่ะ วรรณยุกต์ไทยมันก็มีแค่ 5 เสียงเท่านั้น จะจำไม่ได้กันเลยหรือ มันยากนักหนาหรือสำหรับเด็กไทยที่จะเรียน

ถ้าบอกว่าใส่ไม้เอก-ไม้โท เพิ่มลงไปในคำฝรั่งพวกนี้แล้วมันไม่สวย มันรกหูรกตา ก็แสดงว่าคุณต้องเลิกใช้วรรณยุกต์ทั้งหมดทุกคำที่มีอยู่สิคะ

เรื่องนะคะนะค่ะเจอบ่อยมาก บางทีต้องบอกผู้หญิงว่าคำว่า ใช่ค่ะ สะกดอย่างนี้นะคะ ไม่ใช่ ใช่คะ สะกดอย่างนี้นะค่ะ

ถาภาษาไทยไมมีวรรณยุกต ผมวาผมพอจะอานได เพราะวาอยูกับภาษานีมานาน แตถาคนตางชาติหรือเดกไทยทีเรียนภาษาไทยทีไมมีวรรณยุกต คงจะบนในความยากและความงุนงงของภาษา (เหมือนกับทีเราบนภาษาอืนๆ)

ส่วนตัวก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับกระแสสังคมอยู่แล้ว รู้สึกเฉยๆ ค่ะ ภาษาเนี่ยนะคะ มันเป็นเรื่องของสังคม สังคมคือคนส่วนใหญ่ คนทุกคนไม่ได้พูดเหมือนกันร้อยเปอร์เซ็นต์อยู่แล้ว เพราะฉะนั้นมันก็ต้องมีถูกบ้าง-ผิดบ้าง ทุกคนก็มีความเห็นของตัว

แต่เราแค่ออกมาบอกสิ่งที่ถูกต้อง…แต่ถ้าไม่อยากทำตาม ก็ทำสิ่งที่ผิดไป ก็เท่านั้นเอง มันเป็นเรื่องของคุณค่ะ

สำหรับข้อโต้แย้งที่ว่าเขียนกันมานานจนชิน อาจารย์ตอบว่า

ต้องถามว่าคุณจะเลือก “ความเคยชิน” หรือ “ความถูกต้อง” ถ้าใช้ด้วยความเคยชินแต่มันผิด แล้วทำไมไม่แก้ให้มันถูกล่ะคะ เคยทำมาผิดๆ แล้วจะปล่อยให้ผิดต่อไปอย่างนั้นหรือ หรือว่าเห็นว่าผิดแล้วก็ควรแก้ให้ถูกต้อง ตามที่ควรจะเป็น

โปรแกรมพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s