วันๆ ของพวกไม่มีอะไรทำก็งี้แหละ

การ์ตูน “วันๆ ของพวกผมก็งี้แหละ” เป็นการ์ตูนที่ผมเฝ้ารอ reprint อย่างใจจดจ่อ (ซื้อเล่มหนึ่งไม่ทัน) โชคดีที่เขาสั่งพิมพ์เพิ่ม ก็เลยได้อ่านสมใจ เป็นเรื่องราวของเด็กมัธยม ที่ติงต๊องไปวันๆ ผมชอบมุขเล่นเกม RPG คือเล่นกับเพื่อนๆ สมมุติว่าตัวเองเป็นตัวละครในเกม RPG ติงต๊องดีครับ (อ่านแค่นี้อาจจะยังไม่ขำ ต้องไปอ่านในเล่มครับ)

แต่เรื่องจริง “วันๆ ของพวกไม่มีอะไรทำก็งี้แหละ” คือชอบทำตัวเป็นที่ระคายเคือง อยากจะยกเลิกมาตรา 112 อยากจะให้มีการวิพากษ์สถาบันฯโดยเสรี

ผมเสียความรู้สึกที่แต่ก่อนเคยชื่นชม (ประมาณสิบปีก่อน) เคยสมัครเป็นสมาชิกนิตยสาร เคยชอบหนังสือของคนพวกนี้ แต่ตอนนี้แบนหมดแล้วครับ แค่หยิบยังไม่อยากเลย หนึ่งในกลุ่มนี้เป็นนักเขียนขายดี ผมรอพิมพ์ครั้งที่สามสิบแล้วจะซื้อหนังสือ ตอนนี้น่าจะเลยมาแล้ว แต่ก็ไม่ซื้อครับ

คอมเมนท์หนึ่งในเว็บผู้จัดการ เขียนไว้ว่า

ผมอยู่มาจนถึงวันนี้ ผมหงอกเต็มหัวแล้วครับ ผมมองไม่เห็นว่า กฏหมาย ม. 112 จะทำให้ผมเดือดร้อนตรงไหน

เขียนได้ดี เห็นภาพครับ ขอบคุณครับ

พวกไม่มีอะไรทำรู้ดีว่าสิ่งที่ควรทำจริงๆคืออะไร แต่ไม่ทำ เพราะเดี๋ยวจะไม่ได้เป็นพวกไม่มีอะไร(ดีๆ)ทำ

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s